گریس های صنعتی و روانکاری آن
گریس های صنعتی و روانکاری آنReviewed by پارسیس سگال پویا on Mar 16Rating: 5.0گریس های صنعتی و روانکاری آنانتخاب روان کننده مناسب برای یک طرح انتقال نیرو صنعتی می تواند یک کار دشوار باشد، زیرا روغن های صنعتی در انواع و فرمول های مختلفی وارد می شوند و بسیاری از صنایع به روان کننده هایی احتیاج دارند که به مقررات و استانداردهای خاصی پایبند باشند.

انتخاب روان کننده مناسب برای یک طرح انتقال نیرو صنعتی می تواند یک کار دشوار باشد، زیرا روغن های صنعتی در انواع و فرمول های مختلفی وارد می شوند و بسیاری از صنایع به روان کننده هایی احتیاج دارند که به مقررات و استانداردهای خاصی پایبند باشند.

چند نکته در مورد متداول ترین گریس ها:
برای چندین دهه، تامین کنندگان روان کننده در حال تولید و تولید روان کننده های تخصصی متناسب با الزامات کاربردهای صنعتی بودند. الزمات فنی کلی وجود دارد که کلیه روان کننده ها مانند گریس ها باید از آن استفاده کنند، از جمله اصطکاک و سایش، محافظت در برابر خوردگی، اتلاف گرما و آب بندی. اما بسته به شرایط کارکرد و فرایندهای تولیدی در کارخانه، ممکن است از روان کننده ها نیز خواص اضافی دیگری ارائه شود.
یکی از اولین سوالاتی که یک شرکت روان کننده باید از آن بپرسد این است که آیا روغنکاری تجهیزات در فواصل منظم حفظ می شود یا اینکه باید برای طول عمر روغن کاری شود. پاسخ به این سوال در تعیین اینکه آیا استفاده از روان کننده مخصوص مواد یا روان کننده مخصوص مصنوعی مناسب تر است، کمک می کند. روغن ها، گریس های صنعتی، خمیرها و مومها و روکشهای پیوندی متداول ترین دسته روغن های صنعتی هستند. به طور معمول، روان کننده روغن حاوی 95 % روغن پایه ( اغلب روغن های معدنی) و 5% مواد افزودنی است. در مقابل، گریس ها از روغن های اساسی روغن کاری می کنند که با صابون مخلوط می شوند تا ساختار جامد را تشکیل دهند. رب ها حاوی روغن پایه، مواد افزودنی و ذرات روان کننده جامد هستند. سرانجام، واکس های روان کننده از هیدروکرین های مصنوعی، آب و یک ماده امولسیون کننده تشکیل شده اند که با عبور بیش از حد از دمای خاص، مایع می شوند.
اکثر روغن های روغنی از جمله روغن های موتوری بسیاری از روغن های معدنی تقطیر نفت خام ( نفت ) هستند، در حالی که از روغن های مصنوعی و روغن صنعتی نیز استفاده میشود. روغن های مصنوعی مانند پلی آلفاولفین ها (  PAOS) یا استرهای مصنوعی از سایر ترکیبات به صورت مصنوعی تولید می شوند. به همین دلیل، ترکیب کاملا متفاوت از روغن نفت است. خلوص بالاترو یکنواختی آنها چندین خاصیت بهبود یافته مانند شاخص گرانروی، پایداری اکسیداسیون و رنگ را فراهم می کند.
روغن های نیمه مصنوعی نیز وجود دارد ( که به آن مخلوط مصنوعی نیز می گویند) که ترکیبی از روغن های معدنی و مصنوعی است. این کلاس از روان کننده ها با کسری از هزینه مزایای روغن مصنوعی را ارائه می دهد.  وقتی روغن مصنوعی انتخاب می شود، معمولا خواص مکانیکی و شیمیایی برتر از آنهایی است که در روغن های معدنی سنتی یافت می شود. هنگامی که یک تولید کننده یک روان کننده مصنوعی مناسب با ویژگی های عملکردی مورد نیاز برای یک برنامه انتقال قدرت داده شده را ندارد، این طرح ممکن است یک تخصص خاص یا روان کننده بهینه سازی شده را لازم داشته باشد. اگر تجهیزات به طور مرتب روغن های شوند، گریس های مصنوعی یا مخصوص که برای مدت طولانی استفاده می شود، معمولا غیر ضروری هستند. در این حالت، گریس فقط باید استاندارد های اساسی عملکرد را رعایت کند و مرتبا دوباره پر شود. از طرف دیگر، اگر تجهیزات برای طول عمر روغن کاری شوند، روغن های پایه مصنوعی اغلب به دلیل مزایای زیادی که دارند توصیه می شوند:

  • عملکرد ویسکوزیته کم و درجه حرارت بالا
  • کاهش تلفات تبخیری
  • کاهش اصطکاک و کاهش سایش
  • راندمان بهبود یافته
  • پایداری شیمیایی و مقاومت در برابر مشکلات لجن روغن
  • فواصل تخلیه طولانی

با وجود مزایای بسیار زیادی که متداول ترین گریس ها در صنعت دارند، گریس های مصنوعی مانند گریس شل و گریس توتال نیز به دلیل یکی از مضرات هزینه شناخته شده اند. اما ممکن است هزینه ها با فواصل تغییر طولانی کاهش یابد، زیرا روغن ها و گریس های مصنوعی و خاص می توانند در هنگام استفاده از روغن پایه با کیفیت بالا پنج برابر بیشتر از روان کننده های غیر مصنوعی باشند.

عواملی که در انتخاب گریس ها میتواند تاثیر گذار باشند:

نیاز اصلی برای انتخاب بهترین گریسها مناسب ویسکوزیته روغن پایه است. برای انتخاب ویسکوزیته مناسب، تامین کننده روغن باید اطلاعات تکمیلی در این مورد داشته باشید: