حقیقتی درباره روغن‌های برایت استاک(Bright stock)

حقیقتی درباره روغن‌های برایت استاک (Bright stock)

حقیقتی درباره روغن‌های برایت استاک(Bright stock)

آیا می‌ توانید معنی این عبارت را توضیح دهید و این که روغن‌های برایت استاک چه تفاوتی با سایر روغن‌ها دارند؟

حلال روغن‌های پایه‌ ی گروه I با یک فرایند پالایش ساده، تصفیه می‌شود. به همین دلیل است که ارزان‌ترین روغن در بازار هستند. برای روغن‌های پایه‌ی بدون حلال، فرایند پالایش بصورت زیر انجام می‌شود. پس از انجام فرایند تقطیر خلاء برروی نفت خام، استخراج حلال و سپس موم‌زدایی حلال انجام می‌ شود.

روغن‌های برایت استاک تحت فرایند تکمیل آبی قرار می‌ گیرند. در این فرایند، روغن در معرض گاز هیدروژن با دما و فشار نسبتا بالاتر قرار می‌ گیرد تا پیوندهای مولکولی دوگانه شکسته شده و رادیکال‌های آزاد خارج شوند. در نتیجه‌ی این فرایند، مولکول‌های هیدروکربن بیشتر و خالص‌تری بدست می‌ آید.

با این حال، فرایند تکمیل آبی به اندازه‌ی عملیات هیدروژنی یا شکست هیدروژنی قوی نیست. این واکنش‌ها در فرایند پالایش گروه II و III استفاده می‌شوند.

روغن‌های پایه‌ی گروه II خواص ضداکسیداسیون بهتری دارند، زیرا تمام مولکول‌های هیدروکربنی در این روغن‌ها اشباع‌ شده هستند. این روغن‌ها، رنگ شفاف‌ تر و قیمت بالاتری نسبت به روغن‌های پایه‌ی گروه I دارند.

روغن‌های پایه‌ی گروه III بیشتر از روغن‌های پایه‌ی گروه II پالایش می‌ شوند و فرایند شکست هیدروژنی معمولا با شدت بیشتری برروی این روغن‌ها انجام می‌ شود (در دما و فشار بالاتر).

هدف از طراحی این فرایند طولانی، دستیابی به روغن پایه‌ی خالص‌ تر است. روغن‌های پایه‌ی گروه III نیز از نفت خام ساخته می‌ شوند، اما اغلب به آنها هیدروکربن‌های ترکیبی (سنتزی) می‌ گویند.

روغن‌های پایه‌ی گروه III بیشتر از روغن‌های پایه‌ی گروه II پالایش می‌ شوند و فرایند شکست هیدروژنی معمولا با شدت بیشتری برروی این روغن‌ها انجام می‌ شود (در دما و فشار بالاتر). هدف از طراحی این فرایند طولانی، دستیابی به روغن پایه‌ی خالص‌ تر است. روغن‌های پایه‌ی گروه III نیز از نفت خام ساخته می‌ شوند، اما اغلب به آنها هیدروکربن‌های ترکیبی (سنتزی) می‌ گویند.

در برگه مشخصات محصول، عبارت «تکمیل‌شده هیدروژنی» به این معنی است که از مواد پایه‌ی BS استفاده شده است. بسته به نوع کاربرد، محصول نهایی تهیه شده از این روغن‌ها، کیفیت بالاتری نسبت به محصول نهایی بدست آمده از مواد پایه‌ی SN گروه I دارند.

تعداد پالایشگاه‌های تولید‌کننده روغن‌های پایه‌ی گروه I رو به کاهش است. بازده فرایند پالایش گروه II نیز با پیشرفت فناوری بهبود یافته است. با انجام مرحله‌ی موم‌ زدایی، محصول بیشتری به ازای هر بشکه نفت بدست می‌آید.

استفاده از روغن‌های نفتنی به جای روغن‌های پارافینی برای تولید روغن‌های برایت استاک در حال افزایش است. این روغن‌ های پایه، قیمت کمتری دارند و می‌توانند به کاهش هزینه‌ های تولید روانکارها کمک کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *